تبلیغات

 

مناجات الخائفین

مناجات كسانى است كه از خدا ترسانند و

با زبان خوف و ترس، سخن مى گویند

و از حضرتش كمك مى جویند،

ولى در حقیقت ترس آنها از گناهان خویش

و برخورد عادلانه خدا با آنهاست.

 

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ

به نام خداوند بخشنده مهربان

 

اِلهى اَتَراكَ بَعْدَ الاْیمانِ بِكَ تُعَذِّبُنى،

خدایا آیاچنان مىبینى كه پس از ایمان آوردنم به تو مرا عذاب كنى

 

اَمْ بَعْدَ حُبّى اِیّاكَ تُبَعِّدُنى،

یا پس از دوستیم به تو مرا از خود دور كنى

 

اَمْ مَعَ رَجـآئى لِرَحْمَتِكَ وَصَفْحِكَ تَحْرِمُنى،

یا با امیدى كه به رحمت و چشم پوشیت دارم محرومم سازى

 

اَمْ مَعَ اسْتِجارَتى بِعَفْوِكَ تُسْلِمُنى،

یا با پناه آوردنم به عفو و گذشتت مرا بدست دوزخ سپارى؟

 

حاشا لِوَجْهِكَ الْكَریمِ اَنْ تُخَیِّبَنى،

هرگز! از ذات بزرگوار تو دور است كه محرومم كنى،

 

لَیْتَ شِعْرى اَلِلشَّقآءِ وَلَدَتْنى اُمّى،

اى كاش مى دانستم كه آیا مادرم مرابراى بدبختى زاییده

 

اَمْ لِلْعَنآءِ رَبَّتْنى،

یا براى رنج و مشقت مرا پروریده؟

 

فَلَیْتَها لَمْ تَلِدْنى وَ لَمْ تُرَبِّنى،

كاش مرا نزاییده و بزرگ نكرده بود

 

وَ لَیْتَنى عَلِمْتُ اَمِنْ اَهْلِ السَّعادَةِ جَعَلْتَنى،

و كاش مى دانستم اى خدا كه آیا مرا از اهل سعادت قرارم داده

 

وَ بِقُرْبِكَ وَجِوارِكَ خَصَصْتَنى،

و به مقام قرب و جوار خویش مخصوصم گردانده اى

 

فَتَقِرَّ بِذلِكَ عَیْنى،

تا چشمم بدین سبب روشن گشته

 

وَ تَطْمَئِنَّ لَهُ نَفْسى،

و دلم مطمئن گردد

 

اِلـهى هَلْ تُسَوِّدُ وُجُوهاً خَرَّتْ ساجِدةً لِعَظَمَتِكَ،

خدایا آیا براستى سیاه كنى چهره هایى را كه در برابر عظمتت به خاك افتاده

 

اَوْ تُخْرِسُ اَلْسِنَةً نَطَقَتْ بِالثَّنآءِ عَلى مَجْدِكَ وَجَلالَتِكَ،

یا لال كنى زبانهایى را كه به ثناگویى درباره مجد و شوكتت گویا شده

 

اَوْ تَطْبَعُ عَلى قُلُوب انْطَوَتْ عَلى مَحَبَّتِكَ،

یا مُهر زنى بر دلهایى كه دوستى تو را در بردارد

 

اَوْ تُصِمُّ اَسْماعاً تَلَذَّذَتْ بِسَماعِ ذِكْرِكَ فى اِرادَتِكَ،

یا كَر كنى گوشهایى را كه به شنیدن ذكرت در ارادت ورزى به تو لذت برند

 

اَوْ تَغُلُّ اَكُفّاً رَفَعَتْهَا الاْمالُ اِلَیْكَ رَجآءَ رَاْفَتِكَ،

یا ببندى به زنجیر كیفر دستهایى را كه آمال و آرزوها به امید مِهرت آنها را به سوى تو بلند كرده

 

اَوْ تُعاقِبُ اَبْداناً عَمِلَتْ بِطاعَتِكَ حَتّى نَحِلَتْ فى مُجاهَدَتِكَ

یا كیفر كنى بدنهایى را كه در طاعتت كار كرده تابه جایى كه در راه كوشش براى تو نزار گشته

 

اَوْ تُعَذِّبُ اَرْجُلاً سَعَتْ فى عِبادَتِكَ،

یا شكنجه دهى پاهایى را كه در پرستشت راه یافته

 

اِلـهى لاتُغْلِقْ عَلى مُوَحِّدیكَ اَبْوابَ رَحْمَتِكَ،

خدایا درهاى رحمتت را به روى یكتا پرستانت مبند

 

وَ لا تَحْجُبْ مُشْتاقیكَ عَنِ النَّظَرِ اِلى جَمیلِ رُؤْیَتِكَ،

و مشتاقانت را از مشاهده جمال دیدارت محروم مكن

 

اِلـهى نَفْسٌ اَعْزَزْتَها بِتَوْحیدِكَ،

خدایا نفسى را كه بوسیله توحید و یگانه پرستیت عزیز داشته اى

 

كَیْفَ تُذِلُّها بِمَهانَةِ هِجْرانِكَ،

چگونه به خوارى هجرانت پست كنى

 

وَ ضَمیرٌ انْعَقَدَ عَلى مَوَدَّتِكَ،

و نهادى را كه با دوستى تو پیوند شده

 

كَیْفَ تُحْرِقُهُ بِحَرارَةِ نیرانِكَ،

چگونه به حرارت آتشت بسوزانى

 

اِلـهى اَجِرْنى مِنْ اَلیمِ غَضَبِكَ وَعَظیمِ سَخَطِكَ،

خدایا پناهم ده از خشم دردناك و غضب بزرگت

 

یاحَنّانُ یا مَنّانُ،

اى مِهرورز اى پربخشش

 

یا رَحیمُ یا رَحْمنُ،

اى مهربان اى بخشاینده

 

یا جَبّارُ یا قَهّارُ،

ای داراى بزرگى و عظمت, اى به قهر گیرنده

 

یا غَفّارُ یا سَتّارُ،

ای بخشنده گناهان و ای پرده پوش

 

نَجِّنى بِرَحْمَتِكَ مِنْ عَذابِ النّارِ،

نجاتم ده به رحمت خود از عذاب دوزخ

 

وَ فَضیحَةِ الْعارِ،

و رسوایى ننگ (یا برهنگى)

 

اِذَا امْتازَ الاَْخْیارُ مِنَ الاَْشْرارِ،

درآن هنگام كه نیكان از بدان جدا گردند

 

وَ حالَتِ الاَْحْوالُ،

و احوال دگرگون شود

 

وَ هالَتِ الاَْهْوالُ،

و هول و هراس فراگیر شود

 

وَ قَرُبَ الْمُحْسِنُونَ،

و نزدیك و مقرب شوند نیكوكاران

 

وَ بَعُدَ الْمُسیـئُونَ،

و دور گردند بدكاران

 

وَ وُفِّیَتْ كُلُّ نَفْس ما كَسَبَتْ وَهُمْ لا یُظْلَمُونَ.

و به هر كس هر چه كرده است داده شود و ستم به ایشان نشود.


بحارالانوار، جلد 91، صفحه 143 و 144