تبلیغات
دفتر یادداشت محب علی - پایِ درسِ استاد / درس دوم

پایِ درسِ استاد / درس دوم

دوشنبه 31 تیر 1392 10:29 ب.ظنویسنده : محب علی

 

 

 …به هر حال، قلب مؤمن باید زنده، بانشاط و فعال باشد

و آن حزن و اندوهى كه در روایات از آن ستایش شده، حزن و اندوه سازنده است

كه باعثِ تنبه، بیدارى، تضرع به درگاه خداوند و توبه از كردار ناپسند مى‌گردد،

نه حزن بازدارنده كه باعث افسردگى و ناامیدى و بى‌عملى انسان مى‌شود،

حزنى كه پیامد آن دل‌مردگى است و باعث از دست دادن حال و نشاط براى انجام فعالیت‌هاى مثبت و عبادت است،

حزنى كه باعث مى‌گردد انسان حال درس خواندن و نماز خواندن و صحبت كردن با دیگران نداشته باشد

و حتى از همسر و فرزندان خود نیز فاصله بگیرد

و با آنان ارتباط صمیمانه و عاطفى نداشته باشد.

انسان باید از خلوت و تنهایى استقبال كند

و آن را فرصتى براى تفكر در خویشتن و مناجات با معبود قرار دهد.

انسان باید خود را به تنهایى عادت دهد و قدرت بر انزواگزینى از جمع را داشته باشد،

در این صورت مى‌تواند با نشاط و آرامش ساعتى را به مناجات با خدا اختصاص دهد.

كسى كه انزوا و تنهایى برایش خستگى‌آور است،

به سختى چند دقیقه از وقتش را به انجام نماز واجب خویش اختصاص مى‌دهد،

چه رسد كه ساعت‌ها با خدا خلوت كند و از مناجات و خلوت با خدا لذت ببرد.

برخى براى این كه خود را فراموش كنند و براى گریز از وظایف و مسؤولیت‌ها، همواره خود را سرگرم كارهاى پوچ و بى‌ثمر مى‌سازند.

براى مثال به تماشاى فیلم مى‌پردازند

و پس از آن، به حل كردن جدول مى‌پردازند

و بقیه وقتشان را به گفت‌وگو با دوستان مى‌پردازند.

اما در مقابل،

دوستان خدا از خلوت و پرداختن به خویش و انس با خدا لذت مى‌برند

و حاضرند ساعت‌ها در خلوت و مناجات با معبود به سر برند.

آنان براى انجام وظیفه و تكلیفى كه خداوند بر عهده‌شان نهاده در اجتماع حاضر مى‌شوند

و به تعامل و ارتباط با مردم مى‌پردازند

و مى‌كوشند كه در بین جمع نیز خداوند را فراموش نكنند

و چیزى مانع توجه و ارتباط آنان با خداوند نگردد.

گفتنى است كه نباید از این توصیه سوء استفاده شود

و افراد براى عمل به این توصیه، گرفتار انزواگزینى افراطى گردند

و به طور كلى خانه‌نشین شوند

و از اجتماع فاصله بگیرند

و نه سراغ تحصیل و درس بروند

و نه به مردم خدمت كنند.

البته در این دوران كه گرایش‌هاى مادى زیاد شده، چنین انحراف‌هایى كمتر رخ مى‌دهد.

اما پیش‌تر ما افرادى را مشاهده مى‌كردیم

كه چون در روایتى به مردم آخرالزمان سفارش شده كه

 

« كُونُوا أَحْلاسَ بُیُوتِكُمْ»

 فرش‌هاى خانه‌هایتان باشید


 بحارالانوار، ج 52، ص 138.

 

از خانه خارج نمى‌شدند و انزواگزینى از خلق را واجب مى‌دانستند.

غافل از آن‌كه آن روایت، ناظر به انحرافات و مفاسدى است

كه در آخرالزمان رخ مى‌دهد

و براى مصون ماندن افراد از آن‌ها، توصیه شده

كه از اجتماعات آلوده فاصله بگیرند.

نه فقط انزواگزینى مطلوب نیست،

بلكه از آن جهت كه مانع انجام وظایفى چون

امر به معروف و نهى از منكر،

خدمت به خلق خدا،

رسیدگى به نیازمندان

و مهم‌تر از همه، مانع شركت در سرنوشت اجتماعى مى‌شود،

حرام و نامطلوب است.

 


برچسب ها: حزن و اندوه ، آخرالزمان ، افسردگی ، مناجات ، عمل به تکلیف ،
آخرین ویرایش: چهارشنبه 2 مرداد 1392 02:34 ق.ظ

 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.